Ciepłe myśli na holenderską niedzielę: Co ma Mandalorian do dwujęzyczności? (cz. 119)

Ciepłe myśli

Ciepłe myśli na niedzielę, czyli cykliczne spotkania przy porannej kawie

Agnieszka Steur

Co ma Mandalorian do dwujęzyczności?

W moich artykułach wielokrotnie poruszałam temat dwujęzyczności. Dziś ponownie pragnę do niego wrócić. O temacie tym można pisać w różnych odniesieniach i chyba nie przesadzę, jeśli dodam, że można to robić bez końca. Dwu- i wielojęzycznością zajmuję się od bardzo dawna, ale wciąż zdarzają się sytuacje, które mnie zaskakują i powodują, że muszę zastanowić się nad kolejnym z aspektów, o którym wcześniej nie myślałam. Obecnie dzieje się tak głownie w sytuacjach, które na pierwszy rzut oka nie mają z dwujęzycznością nic wspólnego. Przecież, co może z nią być powiązane w świetle serialu telewizyjnego z gatunku space opera?

Zacznę od początku. Gdy internetowa platforma Disney + zaczęła emitować nowy serial „Mandalorian” w Internecie zawrzało (pierwszy odcinek serialu pojawił się 12 listopada 2019 a ostatni 27 grudnia tego samego roku). Rozpisywali się o tym prawe wszyscy, począwszy od znawców i fanów amerykańskiej franczyzy „Gwiezdnych wojen”, po ciekawych „cóż to takiego jest” widzów. Praktycznie na w każdej przeglądarce i we wszystkich mediach społecznościowych pojawiła się słodka głowa dziecka Yoda, postaci z tego serialu. W tym maleństwie zakochały się miliony. Tytułowy bohater pochodzi z wielorasowego ludu, który kieruje się dość specyficzną filozofią. Tworzą oni rodzaj organizacji najemniczej, takich superkomandosów, którzy wykonują przeróżne prace na zlecenie, zazwyczaj są łowcami nagród. Jednak, co ważne są honorowi i przestrzegają zasad. Akcja opisywanego serialu rozgrywa się pomiędzy wydarzeniami z „Powrotu Jedi” a „Przebudzeniem Mocy”, czyli po upadku Imperium Galaktycznego.

Tak wiem, ten zarys serialu z dwujęzycznością nie ma jeszcze zbyt wiele wspólnego.

Już przechodzę do sedna sprawy. U mnie w domu lubimy prawie wszystkie produkcje związane z „Gwiezdnymi wojnami”, dlatego z niecierpliwością czekaliśmy na każdy kolejny odcinek nowego serialu i dyskutowaliśmy, co może się w nim wydarzyć. Ogromnie ucieszyłam się, gdy odkryłam, że na naszym niderlandzkim Disney + można ten serial oglądać również w wersji polskojęzycznej i nie, nie z lektorem a z dubbingiem. Gdy obejrzeliśmy już wszystkie odcinki w wersji oryginalnej, postanowiłam z dziećmi, że przeżyjemy tę przygodę jeszcze raz w języku polskim.

Po raz kolejny przekonałam się, że język polski moich dzieci (16 i 18 lat), różni się od ich języka niderlandzkiego. W trakcie oglądania pojawiło się wiele pytań związanych. Kolejny raz przekonałam się, że mimo całego nakładu i troski słownictwo w obu językach nie jest sobie równe. Poziom komunikacji tak, słownictwo już nie. Co to znaczy? Oznacza to, że młodzi ludzie poradzą sobie w każdej z sytuacji komunikacyjnych, jednak nie na tym samym poziomie językowym. I jest to całkowicie naturalne! Być może ktoś z Czytelników znajduje się w podobnej sytuacji i obserwując rozwój językowy swoich dwujęzycznych pociech, zauważy kilka etapów w ich życiu, gdy jeden język pod względem leksyki rozwija się szybciej niż drugi. Jest to naturalne zjawisko.

Niezwykle ważne jest, aby dbać o rozwój wszystkich języków naszych dzieci, jednak należy pamiętać, że niemożliwym jest, aby oba rozwijały się tak samo i były na tym samym etapie cały czas.

Dlaczego o tym piszę? Ponieważ, co ciekawe właśnie tego typu produkcje mogą w tym rozwoju pomóc. W serialu pojawia się wiele słów, których zazwyczaj nie używamy. Mogą pomóc, ponieważ jeśli film lub serial się spodoba, oglądamy go wiele razy, a aby słowa zapadły w pamięć, muszą pojawić się kilka razy i to w różnych kontekstach (znawcy uważają, że przynajmniej 4 razy). Co najistotniejsze w trosce o język to to, by się nie zamartwiać, gdy w pewnym momencie zauważymy, że słownictwo w jednym języku jest bogatsze od tego w drugim. Takich chwil w życiu dziecka jest wiele.

Dwujęzyczność to przygoda!

Widzimy się za tydzień... przy porannej kawie.

19.01.2020 Niedziela.NL

(as)