Najlepszy holenderski film roku to…

Archiwum '15

… „Gluckauf”, społeczny dramat rozgrywający się w zubożałej części Limburgii. Na zakończonym w Utrechcie Festiwalu Filmu Niderlandzkiego obraz w reżyserii Remy’ego van Heugtena zdobył cztery Złote Cielaki.

W Hollywood mają Oscary, w Gdyni Złote Lwy, a w Utrechcie – Złote Cielaki. Na piątkowej (2.10) gali twórcy „Gluckauf” otrzymali je w czterech prestiżowych kategoriach: za najlepszy film, najlepszą reżyserię, najlepszy scenariusz i najlepsze zdjęcia. Film, w którym aktorzy posługują się dialektem limburskim, otrzymał 10 nominacji.

Z aktorskiego punktu widzenia najbardziej doceniono „Bloed, zweet & tranen” („Krew, pot i łzy”), film Diederika Koopalsa o życiu popularnego piosenkarza André Hazesa. Obraz zwyciężył w kategoriach: najlepsza główna rola męska, najlepsza męska rola drugoplanowa oraz najlepsza kobieca rola drugoplanowa.

Tegoroczna edycja konkursu nie obyła się bez kontrowersji. Po raz pierwszy w historii festiwalu zdecydowano się na głosowanie w systemie podobnym do hollywoodzkich Oscarów: prawo głosu miał każdy z 465 członków „akademii”, do której należą byli laureaci i inni znani aktorzy, reżyserzy i ludzie filmu. W poprzednich edycjach o nagrodach decydowało mniej liczne jury.

Nowy system spotkał się z dużą krytyką. Większość członków „akademii” nie widziała bowiem wszystkich filmów i nie była w stanie ich porównać. Ostatecznie zagłosowało jedynie 170 z nich.

Do innej kontrowersji doszło już w chwili ogłoszenia nominacji. Twórcy wielkobudżetowego dramatu historycznego „Michiel de Ruyter” uznali, że organizatorzy za słabo doceniają filmy popularne wśród publiczności (takie właśnie jak „Michiel de Ruyter”) i stawiają głównie na niskobudżetowe, artystyczne obrazy, nieprzyciągające tłumów do kin. Producent groził wycofaniem filmu z konkursu, na co organizatorzy się nie zgodzili. Przewidywania producenta się spełniły: „Michiel de Ruyter”, nominowany w dwóch kategoriach, ostatecznie nie dostał żadnej statuetki.

(łk)